ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Έκθεση της Eurostat 1/6/2012

Σύµφωνα µε την έκθεση της Eurostat για τους μισθούς και το εργασιακό κόστος στις χώρες τις ΕΕ, για το έτος 2010, οι µέσες ακαθάριστες ετήσιες αποδοχές των εργαζοµένων πλήρους απασχόλησης, σε επιχειρήσεις άνω των 10 εργαζομένων, ήταν υψηλότερες στη ∆ανία (58.840 €), στο Λουξεµβούργο (49.316 €), στην Ολλανδία (45.215 €), στην Ιρλανδία (45.207 €, το 2009), στο Βέλγιο (43.423 €) και στη Γερµανία (42.400 €). Οι χαµηλότερες ετήσιες ακαθάριστες αποδοχές καταγράφηκαν στη Ρουµανία (5.891 €) και στη Βουλγαρία (4.396 €).

Πίνακας 1: Οι µισθοί στον ιδιωτικό τοµέα (µέσες ακαθάριστες ετήσιες αποδοχές των εργαζοµένων πλήρους απασχόλησης), 2008-2010 (1)
	2008	2009	2010
Βέλγιο (2)	40.698	42.149	43.423
Βουλγαρία	3.590	4.085	4.396
Τσεχία (4)	10.930	10.596	11.312
∆ανία	55.001	56.044	58.840
Γερµανία	41.400	41.100     42.400
Εσθονία (2)	10.045	9.492	9.712
Ιρλανδία	45.893	45.207	:
Ελλάδα	25.915	29.160	:
Ισπανία	25.208	26.316	:
Γαλλία	:	35.530	:
Ιταλία (4)	26.845	27.419	28.230
Κύπρος (2)	:	24.775	25.251
Λετονία	8.676	8.728	8.596
Λιθουανία (4)	7.398	6.895	6.735
Λουξεµβούργο (2)	47.034	48.174     49.316
Ουγγαρία	10.237	9.603     10.100
Μάλτα	:	20.811     21.446
Ολλανδία	43.146	44.412	45.215
Αυστρία (2)	32.787	33.384	33.876
Πολωνία (4)	9.868	8.399	9.435
Πορτογαλία	16.691	17.129	17.352
Ρουµανία	5.457	5.450	5.891
Σλοβενία (3)	15.997	16.282	17.168
Σλοβακία	9.707	10.387	10.777
Φινλανδία	37.946	39.052	40.122
Σουηδία	37.597	34.746     40.008
ΗΒ	42.327	38.047     39.626
Κροατία (4)	11.979	11.969               :
Ισλανδία	:	:	:
Νορβηγία (2)	52.632	51.343	:
Ελβετία		: λησης, σε επιχ	56.509

(1) εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης  άνω των 10 εργαζομένων ειρήσεις

(2) Όλες οι επιχειρήσεις

(3) Επιχειρήσεις άνω των 10 εργαζομένων μονάδες πλήρους απασχόλησης

(4)Όλες οι επιχειρήσεις; μονάδες πλήρους απασχόλησης

Πηγή Eurostat, 1/6/2012

Μισθολογικό χάσµα ανδρών γυναικών

Παρά την πρόοδο που σηµειώθηκε την τελευταία δεκαετία στη µείωση του µισθολογικού χάσµατος ανδρών γυναικών, όπως καταγράφεται από τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat εξακολουθούν να υπάρχουν σηµαντικές διαφορές στις µέσες αποδοχές ανδρών γυναικών στην ΕΕ των 27 χωρών. Συγκεκριµένα, για το έτος 2010 στην ΕΕ των 27, οι γυναίκες είχαν µέσες αποδοχές κατά 16,7% χαµηλότερες από αυτές των ανδρών. Οι µικρότερες διαφορές καταγράφηκαν στη Σλοβενία, στην Πολωνία, στην Ιταλία, τη Μάλτα και το Βέλγιο (µικρότερες από 9%). Οι µεγαλύτερες διαφορές, πάνω από 25%, καταγράφηκαν στην Εσθονία, την Τσεχία και την Αυστρία. Πολλοί µπορεί να είναι οι λόγοι που συµβάλλουν στην συντήρηση του µισθολογικού χάσµατος µεταξύ ανδρών και γυναικών µε σηµαντικότερους από αυτούς, όπως σηµειώνεται στην έκθεση, την διαφορά στα ποσοστά συµµετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναµικό, τη διατήρηση των φυλετικά προσδιορισµένων επαγγελµατικών προσανατολισµών, τα µεγαλύτερα ποσοστά των γυναικών στη µερική απασχόληση αλλά και την άνιση αντιµετώπιση τόσο από ιδιωτικούς όσο και από δηµόσιους φορείς εις βάρος της επαγγελµατικής εξέλιξης των γυναικών και στη µη καταβολή των νόµιµων αποζηµιώσεων στις άδειες µητρότητας που παρατηρείται σε πολλές περιπτώσεις.

Γράφηµα 3: Μισθολογικό χάσµα ανδρών γυναικών, 2010 (1)

(ποσοστιαία διαφορά των µέσων ακαθάριστων ωριαίων αποδοχών ανδρών και γυναικών εργαζομένων. Εκφρασµένη ως ποσοστό επί των ακαθάριστων αποδοχών των ανδρών )

(1)   Επιχειρήσεις άνω των 10 εργαζοµένων

(2)   Προσωρινά στοιχεία

(3)   Εσθονία ( δεδοµένα του 2008), Ελλάδα (δεδοµένα του 2008)

Πίνακας 2: Μισθολογικό χάσµα ανδρών γυναικών, τιµές 2010

2010
ΕΕ-27 (2)	16,7
ΕΑ-17 (2)	16,8
Εσθονία (3)	27,6
Τσεχία	25,5
Αυστρία (2)	25,5
Γερµανία	23,1
Ελλάδα (3)	22,0
Κύπρος (2)	21,0
Σλοβακία	20,7
ΗΒ	19,5
Φινλανδία	19,4
Ολλανδία	18,5
Ουγγαρία	17,6
Λετονία	17,6
Ισπανία (2)	16,7
∆ανία	16,0
Γαλλία (2)	16,0
Σουηδία	15,8
Βουλγαρία	15,7
Λιθουανία	14,6
Πορτογαλία	12,8
Ιρλανδία (2)	12,6
Ρουµανία	12,5
Λουξεµβούργο	12,0
Βέλγιο	8,6
Μάλτα	6,1
Ιταλία (2)	5,5
Πολωνία	5,3
Σλοβενία	4,4
Νορβηγία	16,1
Ελβετία	19,1

Πηγή Eurostat, 1/6/2012

Μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στον κλάδο των επιχειρήσεων, 2010

Μέσος ωριαίο κόστος εργασίας στον κλάδο των επιχειρήσεων (1), 2010
(EUR)
	2010
∆ανία	38,44
Βέλγιο	37,70
Σουηδία	35,99
Γαλλία	33,15
Λουξε    βούργο	32,46
Ολλανδία (2)	30,37
Γερµανία	29,10
Φινλανδία	28,97
Αυστρία (3)	28,23
Ιρλανδία	27,76
Ιταλία (3)	24,41
Ισπανία	20,25
ΗΒ	19,20
Ελλάδα (3)	17,70
Κύπρος (2)	14,40
Σλοβενία (3)	14,00
Πορτογαλία	12,17
Τσεχία	9,68
Μάλτα (3)	8,27
Σλοβακία	8,25
Πολωνία	7,46
Εσθονία (2)	7,25
Ουγγαρία	7,22
Λετονία	5,74
Λιθουανία	5,45
Ρουµανία	4,20
Βουλγαρία	3,10

(1) Επιχειρήσεις άνω των 10 εργαζοµένων.

(2)       Όλες οι επιχειρήσεις

(3)  Αυστρία, Σλοβενία: προσωρινά στοιχεία. Ελλάδα, Μάλτα: στοιχεία του 2009, Ιταλία
στοιχεία του 2008.

Το µέσο ωριαίο κόστος εργασίας το 2010 κυµάνθηκε από 38,44 € στη ∆ανία, 37,70 € στο Βέλγιο και 39,99 € στη Σουηδία, έως και 3,10 € στη Βουλγαρία και 4,20 € στη Ρουµανία. Οι τιµές αυτές περιλαµβάνουν εκτός από το µισθό, το κόστος της επαγγελµατικής κατάρτισης, έξοδα και φόρους που καταβάλλονται από τους εργοδότες.

Όπως σημειώνεται στην έκθεση, υπάρχουν σηµαντικές διαφορές στην κατανοµή του κόστους εργασίας (µισθοί και ηµεροµίσθια έναντι των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και άλλων εργασιακών εξόδων που πραγµατοποιούνται από τον εργοδότη). Για παράδειγµα, η Μάλτα είχε το υψηλότερο κόστος εργασίας σε ότι αφορά τους µισθούς, που αντιπροσωπεύουν το 92,1% του εργασιακού κόστους, ενώ στη Σουηδία, στη Γαλλία και στο Βέλγιο, το ποσοστό που διατίθεται για µισθούς και ηµεροµίσθια είναι περίπου στο 67%. Κατά συνέπεια, οι τρεις χώρες µε το χαµηλότερο ποσοστό για µισθούς, έχει υψηλότερες δαπάνες για τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και φόρους (περίπου 33% σε κάθε µία από τις τρεις χώρες που αναφέραµε).

Απόφαση βόμβα στο Μνημόνιο – Αντισυνταγματική η μείωση των αποδοχών και των επιδομάτων στο Δημόσιο

Από Newsit.gr

- Η απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών αναφέρει πως οι δύο μνημονιακοί νόμοι είναι αντίθετοι στη Διεθνή Νομοθεσία

- Αναφέρει ότι οι μειώσεις μισθών δεν ήρθαν μαζί με μειώσεις φόρων ή τιμών όπως θα έπρεπε

- Στη δικαιοσύνη είχαν προσφύγει οι εργαζόμενοι θυγατρικής εταιρείας της Αττικόν Μετρό

- Για πρώτη φορά πολιτικό δικαστήριο έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με το ΣτΕ

Aπόφαση των πολιτικών δικαστηρίων ανατρέπει τα έως σήμερα δεδομένα αφού έκρινε αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) αλλά και αντίθετη στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας κρίθηκαν τους δύο μνημονιακούς νόμους 3833/2010 και 3845/2010 που επέβαλαν μείωση των αποδοχών και των επιδομάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο τομέα.

Ουσιαστικά, είναι η πρώτη απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων που έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι οι μνημονιακοί περιορισμοί στις αποδοχές, τα επιδόματα και τα δώρα των εργαζομένων είναι συμβατοί με τις επιταγές του Συντάγματος και την Ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία.

Συγκεκριμένα η απόφαση αναφέρει ότι τόσο ο νόμος 3833/2010 που αφορά τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης, όσο και ο νόμος 3845/2012 για τα μέτρα εφαρμογής του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο (ΔΝΤ), είναι αντίθετοι στα άρθρα 4, 22, 23, 25, 28 και 106 του Συντάγματος, στο άρθρο 11 της ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας 151/1978 και 14/1981.

Υπογραμμίζεται στη δικαστική αυτή απόφαση ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων πραγματοποιούν ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συλλογική αυτονομία με αποτέλεσμα να καταλύουν τα άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος, ενώ δεν συνοδεύονται από αντισταθμιστικά μέτρα, όπως είναι η μείωση των τιμών και των φόρων. Αντίθετα, μάλιστα, προσθέτει η απόφαση, επιβλήθηκαν φοροεισπρακτικού χαρακτήρα μέτρα. Ακόμη, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση, ότι παραβιάζεται και το άρθρο 4 του Συντάγματος (περί ισότητας), καθώς έγινε μείωση ίδιου ύψους στις αποδοχές τόσο των υψηλόμισθών όσο και των χαμηλόμισθων.

Η επίμαχη απόφαση δημοσιεύθηκε στο νομικό περιοδικό «Επιθεώρησης Εργατικού Δικαίου» (τεύχος 10/2012) και είναι του Ειρηνοδικείου Αθηνών (599/2012) με ειρηνοδίκη τη Σταυρούλα Κουτρουβίδα. Στη Δικαιοσύνη είχαν προσφύγει οι εργαζόμενοι στην Ανώνυμη Εταιρεία ΣΤΑΣΥ» (πρώην ΑΜΕΛ Α.Ε.) η οποία είναι θυγατρική της «Αττικόν Μετρό Α.Ε.» και ανήκει στον Δημόσιο τομέα.

Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα της απόφασης

«Συνεπάγεται ότι η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία πρέπει να συνιστά μέτρο όλως εξαιρετικό και να μην υπερβαίνει μία εύλογη χρονική περίοδο, να συνοδεύεται δε από επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία του επιπέδου ζωής των εργαζομένων, τηρουμένης, σε κάθε περίπτωση, της αρχής της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί συνταγματικό περιορισμό των νομοθετικών περιορισμών των συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων, επιτάσσοντας ότι μεταξύ του νόμιμου σκοπού που επιδιώκει ένας περιορισμός του δικαιώματος και του συγκεκριμένου περιορισμού πρέπει να υπάρχει εύλογη σχέση. Η εφαρμογή της αρχής αυτής θεμελιώνεται αφενός στο εσωτερικό μας δίκαιο, και συγκεκριμένα στο άρθρο 25 παράγραφος 1δ' του Συντάγματος, και αφετέρου στις διατάξεις της Ε.Σ.Δ.Α. για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που έχει κυρωθεί από τη χώρα μας με τον Ν. 53/1979 και δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχει υπερνομοθετική ισχύ. Έτσι, σε περίπτωση μείωσης αποδοχών και επιδομάτων, πρέπει να εξετάζεται η αναλογικότητα του μέτρου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό δημοσίου συμφέροντος και να τηρείται η προϋπόθεση ότι τα μέτρα δεν επιφέρουν δυσανάλογη προσβολή, εν όψει του επιδιωκόμενου σκοπού, σε συνταγματικά δικαιώματα και αγαθά, σε καμία περίπτωση δε δεν δικαιολογείται να καταλύονται θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (22 παρ. 2 και 23 παρ. 1)».

Στη συνέχεια η κα Κουτρουβίδα κάνει αναφορά στο άρθρο 106 του Συντάγματος που λέει ότι μπορεί χάριν του εθνικού συμφέροντος να περιοριστεί η συλλογική αυτονομία που καθιερώνεται με το άρθρο 22 του Συντάγματος για περιορισμένο και εύλογο όμως χρονικό διάστημα και πάντα τηρώντας την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ.

Στην προκειμένη περίπτωση, υπογραμμίζει η ειρηνοδίκης, και αν ακόμη δεχθούμε ότι οι περιορισμοί αυτοί τέθηκαν χάριν του εθνικού συμφέροντος, εκτός του ότι δεν είναι συμβατοί με τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας, επιφέρουν «δυσμενείς για τους εργαζόμενους τροποποιήσεις, χωρίς να εγγυώνται ότι ο περιορισμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα, ώστε να είναι συνταγματικά ανεκτή η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία, με αποτέλεσμα να καταλύονται στην πραγματικότητα οι επίμαχες συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 22 και 23 του Συντάγματος».

Ακόμη, αναφέρεται στην δικαστική απόφαση:

«Η αιτιολογία της αναγκαιότητας για τη λήψη των επίδικων μέτρων που αφορούν τις μειώσεις των αποδοχών και επιδομάτων των εργαζομένων που προβλέπονται, χάριν του δημοσίου συμφέροντος, είναι προφανώς ελλιπής, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι τα μέτρα αυτά καταργούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ουσιαστικά την συνδικαλιστική ελευθερία και συλλογική αυτονομία, είναι δε αντίθετα με τις Διεθνείς Συμβάσεις, που έχει συνάψει η Ελλάδα και που δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχουν αποκτήσεις υπερνομοθετική ισχύ».

Ως προς την μείωση των αποδοχών και τα φοροεισπρακτικά μέτρα αναφέρει η ειρηνοδικειακή απόφαση:

«Κατά συνέπεια, με τα επίδικα μέτρα παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, καθώς, εκτός από την παραπάνω ανεπίτρεπτη μονιμότητα του χαρακτήρα τους, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ούτε συνοδεύονται με αντισταθμιστικά μέτρα (μείωση τιμών, άμεσων και έμμεσων φόρων κ.λπ.) και εγγυήσεις για την προστασία ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού της χώρας. Αντίθετα, όπως είναι γνωστό, επιβάλλονται στους πολίτες ταυτόχρονο με μία σειρά ιδιαίτερα σκληρών φοροεισπρακτικών μέτρων που προβλέπουν μείωση ή κατάργηση αφορολόγητων ορίων και τα οποία πλήττουν τις πλέον ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, την προστασία των οποίων έπρεπε να εγγυώνται και να διαφυλάττουν».

«Είναι προφανές ότι η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 5 του Ν. 3833/2010, σύμφωνα με την οποία καθιερώνεται μείωση των αποδοχών των εργαζομένων που υπάγονται στη ρύθμιση του εν λόγω άρθρου κατά γενικευμένο ποσοστό 7%, καθώς και των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας κατά επίσης γενικό ποσοστό 30%, αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Η μείωση των αποδοχών και των ως άνω επιδομάτων κατά το ίδιο γενικό ποσοστό που καταλαμβάνει τόσο τους υψηλόμισθους όσο και τους χαμηλόμισθους εργαζομένους αντίκειται στην ανωτέρω διάταξη και οδηγεί τους μεν υψηλόμισθους στο να εξακολουθούν να διατηρούν ένα ικανοποιητικό και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, ενώ τους χαμηλόμισθους, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, το οποίο στο όνομα του γενικού συμφέροντος έπρεπε να προστατεύεται, τους οδηγούν στην κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση, αφού εκμηδενίζουν στην ουσία τις αποδοχές τους και τους αναγκάζουν, κατά παράβαση της ως άνω διάταξης, να συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη κατά φανερή αναντιστοιχία με τις δυνάμεις τους, ενισχύοντας δε την άποψη ότι η αιτιολογία της λήψης των οριζόμενων με τις ένδικες διατάξεις μέτρων που εδράζεται στο δημόσιο συμφέρον είναι προβληματική και ελλιπής».

Ορίσθηκαν τα μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας

Ορίσθηκαν με απόφαση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας τα μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας

Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Υπαλλήλων είναι:

1. Καλογερόπουλος Μιχαήλ, Προϊ/νος της Δ/νσης Τεχνικών Έργων ΠΕ Ηλείας , ως τακτικό μέλος με αναπληρωτή του το Χρυσαφή Παναγιώτη, Προϊ/νο της Δ/νσης Μεταφορών & Επικοινωνιών ΠΕ Αχαΐας,
2. Φατούρος Νικόλαος, Προϊ/νος της Δ/νσης Δημόσιας Υγείας & Κοινωνικής Μέριμνας ΠΕ Αιτωλ/νίας, , ως τακτικό μέλος με αναπληρωτή του τον Κρινή Ιωάννη, Προϊ/νο της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής ΠΕ Αιτωλ/νίας,
3. Βασιλοπούλου Νίκη, Προϊ/νη της Δ/νσης Τεχνικών Έργων Π.Δ.Ε , ως τακτικό μέλος με αναπληρώτρια της την Αντωνοπούλου -Καραντώνη Ελένη, Προϊσταμένη της Δ/νσης Εξυπηρέτησης του Πολίτη,
4. Τσολοδήμος Νικόλαος, αιρετό εκπρόσωπο, Προϊστάμενο της Δ/νσης Διοίκησης, με αναπληρωτή του τον Καπλάνη Χριστόφορο, Προϊστάμενο της Δ/νσης Διοικητικού - Οικονομικού ΠΕ Αιτωλ/νίας,
5. Αλεξόπουλος Βασίλειος του Αγγελή , αιρετό εκπρόσωπο, Προϊστάμενο της Δ/νσης Διοικητικού - Οικονομικού ΠΕ Ηλείας, με αναπληρωτή του το Σάσσαλο Δημοσθένη Προϊστάμενο του Τμήματος Γραμματείας της Δ/νσης Διοίκησης,
6. Κοντοχρήστος Κων/νος του Νικολάου, υπάλληλο με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου, που υπηρετεί στη Δ/νση Τεχνικών Έργων, με αναπληρωτή του τον Κουνέλη Νικόλαο του Αγγέλου, υπάλληλο με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου που υπηρετεί στη Δ/νση Ανάπτυξης ΠΕ Αχαΐας,
7. Γκοτσούλιας Δημήτριος του Αναστασίου, υπάλληλο με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου, που υπηρετεί στη Δ/νση Αναπτυξιακού Προγραμματισμού,

Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζεται  ο Καλογερόπουλος Μιχαήλ,    με αναπληρωτή του τον Φατούρο Νικόλαο, τακτικό μέλος του Συμβουλίου.

Γραμματέας  του   Συμβουλίου   ορίζετε  ο  Λεμποτέσης   Αλέξης,   υπάλληλος  της   Δ/νσης Ανάπτυξης    ΠΕ Ηλείας, κλάδου ΠΕ Διοικητικού- Οικονομικού,     με αναπληρωτή   του τον υπάλληλο της Δ/νσης Δ/κού - Οικονομικού   ΠΕ Ηλείας, Μπεκιάρη Άρη - Δημήτριο.

Την απόφαση μπορείτε να την κατεβάσετε από εδώ