Γνωμοδοτικό σημείωμα της Μαρίας Τσίπρας για την τροπολογία της αξιολόγησης

ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

ΜΑΡΙΑ – ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΤΣΙΠΡΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Ι. Επί του ερωτήματος.

Μου ζητήθηκε να γνωμοδοτήσω επί του κάτωθι ερωτήματος:

«Μπορεί η συμμετοχή υπαλλήλου στην νομίμως προκηρυχθείσα απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, να εκληφθεί ως "μη εκπλήρωση της υποχρέωσης αξιολόγησης, η οποία αποστερεί από τους υπαλλήλους την δυνατότητα συμμετοχής σε διαδικασίες επιλογής και τοποθέτησης προϊσταμένων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3528/2007 και του ν. 3584/2007 ή σύμφωνα με άλλες γενικές ή ειδικές διατάξεις"; Ομοίως, μπορεί η μη ύπαρξη "βεβαίωσης τήρησης των υποχρεώσεων για συμμετοχή στην διαδικασία αξιολόγησης" να αποτελέσει προϋπόθεση για την συμμετοχή υπαλλήλου σε διαδικασίες επιλογής και τοποθέτησης προϊσταμένων, όταν η μη εκπλήρωση των ως άνω υποχρεώσεων, οφείλεται σε συμμετοχή στην ως άνω νόμιμα προκηρυχθείσα απεργία;»

ΙΙ. Επί των εφαρμοστέων διατάξεων.

1] Το νομικό πλαίσιο, που διέπει το δικαίωμα της απεργίας. Η αποχή από συγκεκριμένα καθήκοντα, ως μορφή λευκής απεργίας.

Σύμφωνα με το άρ. 23 του Συντάγματος,

«1. Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για την διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών με αυτήν δικαιωμάτων, εναντίον κάθε προσβολής του, μέσα στα όρια του νόμου. 2. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για την διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων. [..]».

Σε πλήρη σύμπνοια προς το Σύνταγμα, το άρ. 19 του ν. 1264/1982 προβλέπει «1. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων που ασκείται από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις α) ως μέσο για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών εργασιακών συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών συμφερόντων των εργαζομένων και ως εκδήλωση αλληλεγγύης για τους αυτούς σκοπούς [..]».

 Μεταξύ των μορφών απεργίας, που αναγνωρίζονται και προστατεύονται από το Σύνταγμα και τον νόμο είναι και η μορφή της λευκής ή αφανούς απεργίας. Η λευκή ή αφανής απεργία δεν συνίσταται κατ’ αρχήν στην πλήρη αποχή από την εργασία, αλλά στη μετάβαση και παραμονή στον τόπο αυτής, καθ’ όλο τον κανονικό χρόνο και στην παροχή της εργασίας, με μείωση όμως του ρυθμού και της ποσότητας απόδοσης αυτής. Η λευκή ή αφανής απεργία στην κλασική της μορφή μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορες μορφές, όπως η επιβράδυνση του ρυθμού εργασίας και η συνεπεία αυτού μείωση της αποδοτικότητάς της, η επίδειξη υπερβολικού πλην όμως φαινομενικού ζήλου, η σχολαστική τήρηση των διάφορων κανονισμών και τυπικών διατυπώσεων της εργασίας, ώστε να δημιουργούνται δυσχέρειες και μείωση της αποδοτικότητας καθώς και η σύντομη διακοπή της εργασίας, χωρίς εγκατάλειψη του χώρου εργασίας. Μορφή απεργίας αποτελεί και η αποχή των εργαζομένων από συγκεκριμένες δραστηριότητες, όπως εν προκειμένω η αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, όπως έχει προκηρυχθεί (ad hoc Εφ. Αθηνών 4843/2014, Μ.Π. Αθηνών 2395/2014).

Η λευκή απεργία αποτελεί νόμιμη μορφή απεργίας, με κάποιες ιδιομορφίες σε σχέση με την κλασική μορφή. Στη λευκή απεργία οι απεργοί προσέρχονται στην επιχείρηση, προσφέρουν όμως εργασία μειωμένης ποσότητας ή απέχουν από συγκεκριμένες δραστηριότητες. Και στην περίπτωση αυτή, όμως, υπάρχει το στοιχείο της αποχής, που αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της απεργίας. Το δικαίωμα της λευκής απεργίας νομίμως μπορεί να ασκηθεί και στο Δημόσιο, αφού κάτι τέτοιο έχει επισήμως αναγνωριστεί τόσο από την νομολογία όσο και από σειρά εγγράφων των αρμοδίων Υπουργείων.

Έτσι, με τις Εφ. Αθηνών 8384/79 και 8272/89 αλλά και με την Μ.Π. Αθηνών 920/1983 κρίθηκε, ότι η μείωση της απόδοσης των εργαζομένων (ποσοτική ή ποιοτική) ή η επιβράδυνση του ρυθμού της εργασίας -λευκή απεργία- αποτελεί μορφή απεργίας. Συνεπώς, η αποχή από ορισμένα καθήκοντα συνεπάγεται ποσοτική μείωση της απόδοσης, η οποία, κατά τα ανωτέρω, αποτελεί μορφή απεργίας.

Η νομιμότητα της λευκής απεργίας στο Δημόσιο έχει ομοίως νομολογηθεί ομοίως με την  Μ.Π. Θεσ/νίκης 344Ν/1989, η οποία έκρινε: «Σύμφωνα με τη γνώμη που επικρατεί στη νομική επιστήμη, ως απεργία χαρακτηρίζεται η από κοινού και προσχεδιασμένη αναστολή της παροχής εργασίας ικανού αριθμού εργαζομένων, που είτε ασκούν ορισμένο επάγγελμα είτε  απασχολούνται σε μια επιχείρηση, προς αγωνιστικό σκοπό και με την πρόθεση συνεχίσεως της εργασίας μετά την επίτευξη του σκοπού αυτού ή τη λήξη του απεργιακού αγώνα (βλ. και Ι. Καποδίστρια, Ερμ. ΑΚ άρθρο 652 αριθμ. 65 όπου και παραπομπές). Επίσης, σύμφωνα τόσο με την κρατούσα νομολογία, όσο και με την άποψη μέρους της νομικής επιστήμης, που το δικαστήριο τούτο θεωρεί και ως ορθή, απεργία αποτελεί και η λεγόμενη "λευκή απεργία", κατά την οποία οι απεργοί δεν απέχουν από την εργασία τους, παρέχουν όμως εργασία μειωμένης ποσότητος (βλ. Εφ. Αθ. 8092/83 ΔΕΝ 1984. 667, Εφ. Αθ. 8272/80 ΔΕΝ 1981.354 Γ. ΛΕΒΕΝΤΗ" "Εργατική Νομοθεσία" οπ. π. υπ` αριθμ. 19 αριθμ. 20-22 σελ. 296 επ.). […] . Επίσης η νομιμότητα της λευκής απεργίας προκύπτει έμμεσα και από το άρθρο 18 παράγρ. 2 Ν. 3239/55 που ορίζει ότι κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας και για χρονικό διάστημα 45 ή 60 ημερών απαγορεύεται κάθε προσπάθεια των ενδιαφερομένων να εκβιάσουν ευνοϊκή γι’ αυτούς λύση της συλλογικής διαφοράς "δια διακοπής της εργασίας ή καταφανούς μειώσεως της αποδόσεως της εργασίας" (βλ. Γ. Λεβεντή όπ.π. με παραπομπές και νομολογία)»

Αντίστοιχα, η Δ. Εφ. Πειραιώς 486/1995 έκρινε «Κατά τη διάταξη του άρθρου 23 παρ. 2 του Συντάγματος σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 1 εδάφιο α` του ν. 1264/1982, απεργία είναι η συλλογική αποχή των μισθωτών από την εργασία, η οποία αποφασίζεται και κηρύσσεται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις τους με σκοπό τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών, εργασιακών, συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών συμφερόντων των εργαζομένων και ως εκδήλωση αλληλεγγύης για τους ίδιους σκοπούς. Ενόψει τούτων, κάθε συλλογική αγωνιστική αποχή εργαζομένων από την εργασία τούς, η οποία συγκεντρώνει τα παραπάνω στοιχεία, αποτελεί απεργία. Περαιτέρω, μορφή απεργίας αποτελεί και εκείνη κατά την οποία οι εργαζόμενοι από κοινού συμφωνούν να μειώσουν την αποδοτικότητα της εργασίας προς διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών εργασιακών εν γένει συμφερόντων των εργαζομένων (λευκή απεργία). Επομένως, η μη διόρθωση και η μη κατάθεση, ως εκ τούτου, εμπροθέσμως από τους αρμοδίους προς βαθμολόγηση καθηγητές της βαθμολογίας των γραπτών δοκιμίων των μαθητών εντός της προβλεπόμενης από το 4 προαναφερθέν άρθρο 39 παρ. 5 του Π. Δ/τος 294/1979 πενθήμερης προθεσμίας από του πέρατος της δοκιμασίας κάθε μαθήματος, αποτελεί μορφή απεργίας με την έννοια της μειώσεως της αποδοτικότητας της εργασίας. Και τούτο, διότι, η διακοπή της εργασίας αντί να είναι τοποθετημένη εντός του χρόνου πραγματοποιείται κατά τρόπο έμμεσο δια της ηθελημένης επιβραδύνσεως της εργασίας και της εν γένει μειώσεως της αποδόσεως αυτής. Η άποψη, ότι η ανωτέρω εκδήλωση αποτελεί μορφή απεργίας, με την προεκτεθείσα έννοια της μειώσεως της αποδοτικότητας της εργασίας, ευρίσκει έρεισμα και στο άρθρο 20 παρ. 1 του ν. 1264/1982, όπου η ολιγόωρη στάση εργασίας εξομοιώνεται προς απεργία. Συνεπώς, εφόσον η στάση εργασίας είναι και αυτή απεργία διαφέρουσα εκείνης μόνον ως προς το χρόνο διακοπής της εργασίας, συνέπεται ότι και η ηθελημένη μείωση της αποδοτικότητας της εργασίας ταυτίζεται στην ουσία προς τη στάση εργασίας, αφού εμπεριέχει κατ` ανάγκη και μείωση του χρόνου απασχολήσεως (πρβλ. Ε.Α. 6384/1979). Η αποχή των αιτούντων από τη μη διόρθωση και μη κατάθεση εμπροθέσμως της βαθμολογίας των γραπτών δοκιμίων των μαθητών, Γ` τριμήνου 1990, έγινε συλλογικά και με αγωνιστικό σκοπό, αφού η μέθοδος αυτή επιλέχθηκε ως μορφή εκ δηλώσεως της κηρυχθείσης απεργιακής κινητοποιήσεως με θεσμικά και οικονομικά αιτήματα του κλάδου των εκπαιδευτικών, η οποία αποφασίσθηκε, στις 16.5.1990, από τη Γενική Συνέλευση της συνδικαλιστικής οργανώσεως της ΟΛΜΕ, στην οποία ανήκουν και οι αιτούντες (βλ. την, από 18.5.1990, έγγραφα γνωστοποίηση της ΟΛΜΕ προς τους αρμοδίους Υπουργούς Προεδρίας, Οικονομικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων και τα υπ’ αριθμ. 12 και 13/18.5.1990 ενημερωτικά έγγραφα του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, με τα οποία παρέχονται οδηγίες στους καθηγητές για την υλοποίηση του απεργιακού προγράμματος και ειδικότερα διευκρινίζεται η διαδικασία για τη μη διόρθωση των γραπτών δοκιμίων), η εκδήλωση δε αυτή, συγκεντρώνοντας όλα τα εννοιολογικά στοιχεία της απεργίας, αποτελεί, κατά τα προεκτεθέντα, μορφή απεργίας, με την έννοια της μειώσεως της αποδοτικότητας της εργασίας, διότι, όπως προαναφέρθηκε, η διακοπή της εργασίας αντί να είναι τοποθετημένη εντός του χρόνου πραγματοποιείται κατά τρόπο έμμεσο δια της ηθελημένης επιβραδύνσεως της εργασίας και της εν γένει μειώσεως της αποδόσεως αυτής». Αντιστοίχου περιεχομένου ήταν και η Δ. Πρ. Θεσ/νίκης 1238/1995 αλλά και η Δ. Πρ. Σύρου 2/1992 αποφάσεις.

 Αναγνωρίζοντας την λευκή απεργία ως νόμιμη μορφή απεργιακής κινητοποίησης, το ίδιο το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 2038978/4420/0022/14-06-1990 εγκύκλιό του, στην οποία αναφέρεται: «1. Σύμφωνα με τη νομολογία (8384/79 και 8272/89 αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών και 920/1983 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) η μείωση της απόδοσης των εργαζομένων (ποσοτική ή ποιοτική) ή η επιβράδυνση του ρυθμού της εργασίας - λευκή απεργία- αποτελεί μορφή απεργίας. Συνεπώς η αποχή των εκπαιδευτικών από ορισμένα καθήκοντα τους, συνεπάγεται ποσοτική μείωση της απόδοσης τους, η οποία κατά τα ανωτέρω, αποτελεί μορφή απεργίας, τη λευκή απεργία (βλ. σχετικώς και ΔΙΚΠΡ/Φ9/2741/7072/3.9.86 και ΔΙΚΠΡ/ Φ9 /241 /11026/ 23.10.85 έγγραφα του Υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως)». Αντίστοιχου περιεχομένου είναι και οι υπ’ αριθμόν ΔΙΚΠΡ/Φ9/2741/7072/3.9.86 και ΔΙΚΠΡ/Φ9/241/11026/23.10.85 εγκύκλιοι του Υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.

Εκ των ανωτέρω συνάγεται, ότι η αποχή από συγκεκριμένα καθήκοντα, όπως εν προκειμένω, έχει πλήρως αναγνωριστεί (τόσο δικαστικά όσο και διοικητικά) ως νόμιμη μορφή απεργιακής κινητοποίησης και στον χώρο του Δημοσίου.

2] Η συμμετοχή στην ως άνω απεργιακή κινητοποίηση. Συνέπειες για τους εργαζόμενους.

Όπως και ανωτέρω εκτέθηκε, η απεργία (σε οποιαδήποτε μορφή της) αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων, που ασκείται από τα συλλογικά όργανα αυτών, ήτοι από τις νομίμως συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται και προστατεύεται πλήρως τόσο από το Σύνταγμα όσο και από υπερεθνικά-κοινοτικά νομοθετήματα.

Έτσι το δικαίωμα της απεργίας κατοχυρώνεται, στα πλαίσια της κοινής αγοράς, στο άρθρο 131 του Κοινοτικού Χάρτη των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων του 1989 ενώ σε διεθνές επίπεδο διασφαλίζεται μέσω της υπ’ αριθμόν 87/1948 Διεθνούς Συμβάσεως Εργασίας (για τη συνδικαλιστική ελευθερία και την προστασία του δικαιώματος οργάνωσης, κυρωθείσα στην Ελλάδα με το ν. δ. 4204/1961).

Σύμφωνα με το άρθρο 46 του Κώδικα Κατάστασης Δημόσιων Πολιτικών Διοικητικών και Υπαλλήλων και Υπαλλήλων ΝΠΔΔ (ν.3528/2007) αναγνωρίζεται και προστατεύεται αφενός η συνδικαλιστική ελευθερία των Δημοσίων Υπαλλήλων και αφετέρου το δικαίωμα απεργίας αυτών. Συγκεκριμένα, το ως άνω άρθρο προβλέπει: «Συνδικαλιστική ελευθερία και δικαίωμα απεργίας 1. Η συνδικαλιστική ελευθερία και η ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών με αυτήν δικαιωμάτων διασφαλίζονται στους υπαλλήλους. 2. Οι υπάλληλοι μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν συνδικαλιστικές οργανώσεις, να γίνονται μέλη τους και να ασκούν τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα. 3. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα των υπαλλήλων και ασκείται από τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις ως μέσο για τη διασφάλιση και προαγωγή των οικονομικών, εργασιακών, συνδικαλιστικών, κοινωνικών και ασφαλιστικών συμφερόντων τους και ως εκδήλωση αλληλεγγύης προς άλλους εργαζόμενους για τους αυτούς σκοπούς. Το δικαίωμα της απεργίας ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου που το ρυθμίζει. 4. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν δικαίωμα να διαπραγματεύονται με τις αρμόδιες αρχές για τους όρους, την αμοιβή και τις συνθήκες εργασίας των μελών τους».

Τόσο από την ίδια την συνταγματική αλλά και υπερνομοθετική αναγνώριση του δικαιώματος της απεργίας όσο και από την ρητή διατύπωση του άρθρου 46 του ν.3528/2007 προκύπτει με σαφήνεια, ότι η συμμετοχή σε απεργία, οποιασδήποτε μορφής, συνιστά δικαίωμα του εργαζομένου, προστατεύεται πλήρως από την έννομη τάξη και σε καμία περίπτωση η άσκηση ενός νομίμου δικαιώματος δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως πειθαρχικό παράπτωμα ή να συνδεθεί έμμεσα ή άμεσα με την επιβολή οποιουδήποτε δυσμενούς διοικητικού ή άλλη μορφής μέτρου εις βάρος του υπαλλήλου, καθώς κάτι τέτοιο, θα έπληττε καίρια τον πυρήνα του δικαιώματος της απεργίας, συνιστώντας μάλιστα απαγορευμένη κατά τον ν. 1264/1982 ανταπεργία.

Ως ανταπεργία νοείται κάθε συλλογικό μέτρο, το οποίο λαμβάνει ο εργοδότης, που είτε εκφράζεται με άμεσες είτε με υποκρυπτόμενες συμπεριφορές, όπως η θέση σε διαθεσιμότητα ή η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, υπό την αίρεση της αποδοχής των όρων, που επιβάλλει ο εργοδότης ή η επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων  και αποσκοπεί στο να εξαναγκαστούν οι απεργοί να παραιτηθούν από τις διεκδικήσεις τους και να απόσχουν από αγωνιστικά μέτρα (Λ. Ντάσιου Εργατικό Δικονομικό Δίκαιο Τόμος Β/ΙΙ σελ. 1003). Η ανταπεργία γενικά απαγορεύεται σύμφωνα με το άρ. 22 παρ.2 του ν. 1264/1982, χωρίς διακρίσεις είτε πρόκειται περί φανερής είτε περί υποκρυπτόμενης ανταπεργίας, έχει εφαρμογή η απαγορευτική διάταξη του άρ. 22 παρ. 2 του ν. 1264/1982.

Η παράβαση κάθε απαγορευτικής διάταξης, όπως αυτή του άρ. 22 παρ.2 του             ν. 1264/1982 καθιστά άκυρη την επιχειρούμενη δικαιοπραξία, σύμφωνα με το άρ. 174 Α.Κ., ο οποίος είναι κανόνας δημόσιας τάξεως. Άκυρη είναι επίσης, οποιαδήποτε άλλη δικαιοπραξία, που τυχόν ήθελε επινοήσει ο εργοδότης, προκειμένου να καταστρατηγήσει την απαγορευτική διάταξη ακόμα και εάν αυτή έχει νομιμοφάνεια, όπως π.χ. στην περίπτωση της ομαδικής θέσεως σε διαθεσιμότητα ή σε αργία των μισθωτών για πειθαρχικά παραπτώματα (Λ.Ντάσιου ο.α. σελ. 1004). Ομοίως, εφαρμοστέες τυγχάνουν οι ποινικές διατάξεις του          ν. 1264/1982 (άρ. 23 παρ.1 σε συνδυασμό προς το άρ. 14 παρ.2) για παρακώλυση άσκησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων .

Σημειώνεται, ότι, σύμφωνα με την νομολογία, μέχρι την αμετάκλητη δικαστική κρίση μιας απεργιακής κινητοποιήσεως από το αρμόδιο Δικαστήριο, αυτή διατηρεί το τεκμήριο της νομιμότητας, το οποίο καλύπτει τους απεργούς υπαλλήλους και συνεπεία αυτού καμία δυσμενής έννομη συνέπεια δεν μπορεί να απειληθεί ή να επιβληθεί εις βάρος τους εξαιτίας της συμμετοχής τους στην φέρουσα το τεκμήριο νομιμότητας απεργιακή κινητοποίηση (βλ. Ολ. Α.Π. 27/2004, στην οποία γίνεται αναφορά στο τεκμήριο της νομιμότητας, καθώς και 45/2012 Μ.Π. Ρόδου, 1124/2011 Μ.Π.Α., 3470/2012 Μ.Π. Θεσ/νίκης, 8492/2013 Μ.Π. Θεσ/νίκης, 1706/2012 Εφ. Αθηνών). Άμεση συνέπεια του τεκμηρίου της νομιμότητας της απεργιακής κινητοποίησης αλλά και του γεγονότος, ότι καθιερώνεται αποκλειστικός τρόπος κρίσης του νομίμου ή μη χαρακτήρα αυτής, δεν μπορεί το κύρος μίας απεργίας να κριθεί παρεμπιπτόντως και σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να κριθεί δικαστικά.  

ΙΙΙ. Επί της απάντησης, που αρμόζει στο ερώτημα, που ετέθη.

Συνεπεία των ανωτέρω είναι προφανές, ότι οποιαδήποτε έμμεση ή άμεση δυσμενής διοικητική συνέπεια ή μέτρο ή διάκριση στην υπηρεσιακή κατάσταση εις βάρος των απεργών δημοσίων υπαλλήλων, εξαιτίας της συμμετοχής τους σε νομίμως κηρυχθείσα απεργιακή κινητοποίηση, είναι αντίθετη τόσο προς το Σύνταγμα όσο και προς τις εθνικές και υπερνομοθετικές διατάξεις, που προστατεύουν το δικαίωμα της απεργίας.

Η απάντηση, συνεπώς, που αρμόζει στο ερώτημα, που ετέθη είναι, ότι η μη εκπλήρωση της "υποχρέωσης αξιολόγησης", όταν οφείλεται σε συμμετοχή σε νομίμως προκηρυχθείσα απεργία δεν μπορεί να αποτελεί λόγο αποστέρησης από τους υπαλλήλους της δυνατότητας συμμετοχής σε διαδικασίες επιλογής και τοποθέτησης προϊσταμένων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3528/2007 και του ν. 3584/2007 ή σύμφωνα με άλλες γενικές ή ειδικές διατάξεις. Ομοίως, εάν δεν μπορεί να βεβαιωθεί η τήρηση των υποχρεώσεων για συμμετοχή στην διαδικασία αξιολόγησης, για λόγους, που συνδέονται με συμμετοχή σε νομίμως προκηρυχθείσα απεργία, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για την συμμετοχή υπαλλήλου σε διαδικασίες επιλογής και τοποθέτησης προϊσταμένων ή να επιφέρει οποιαδήποτε μορφή δυσμενούς (διοικητικής ή άλλης φύσεως) συνέπεια εις βάρος του.

Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Παραμένω στην διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με εκτίμηση,

Μαρία –Μαγδαληνή Τσίπρα, Δικηγόρος           

Επισημάνσεις του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΠΑΤΑΡΗ για την τροπολογία της αξιολόγησης

Θέμα: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Επί του θέματος της (εκπρόθεσμης) υπουργικής τροπολογίας για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, θα ήθελα να σας επισημάνω τα εξής:

1. Κατ’ αρχάς, είναι προφανές ότι προσπαθούν με διάταξη νόμου να λύσουν άμεσα το θέμα της αξιολόγησης, που έχει προκύψει από το μπλοκάρισμα της διαδικασίας, κατόπιν της κινητοποίησης ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδιών, Σωματείων εργαζομένων κλπ. Η επιλογή του μέσου ασφαλώς δεν είναι τυχαία. Παρεμβαίνουν με νόμο γιατί έτσι η λύση είναι άμεση και δραστική, ενώ καθώς ο νόμος δεν προσβάλλεται απευθείας στα διοικητικά δικαστήρια (όπως π.χ. η υπουργική απόφαση ή οποιαδήποτε άλλη διοικητική πράξη), περιορίζουν έτσι τις δυνατότητες αντιδράσεως στη διαδικασία που εισάγουν με την τροπολογία αυτή. Πλέον θα πρέπει κάποιος να αποδείξει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου αυτού είναι αντισυνταγματικές, που οπωσδήποτε είναι ένα σύνθετο και δύσκολο εγχείρημα.
2. Είναι προφανές ότι έχει δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα με το Εθνικό Τυπογραφείο και τη διάθεση των εντύπων αξιολόγησης. Πιθανολογώ ότι οι υπάλληλοι του ΕΤ έχουν κινητοποιηθεί, μπλοκάροντας τη διαδικασία παραγωγής και διάθεσης των επίμαχων εντύπων. Αυτό προσπαθούν να το ξεπεράσουν, προβλέποντας τη δυνατότητα χρήσης του εντύπου από το παράρτημα της σχετικής υπουργικής απόφασης! Κοινώς, ο κάθε υπάλληλος μπορεί να βγάλει φωτοτυπία το υπόδειγμα της υπουργικής απόφασης και να αρχίσει η αξιολόγηση!!
3. Επειδή έχουν προ πολλού παρέλθει οι προθεσμίες του Ν.4369/2016, τίθενται νέες προθεσμίες (10 ήμερες) για την αυτοαξιολόγηση και περαιτέρω την αξιολόγηση από α’ και β’ αξιολογητές. Το βασικό είναι ότι όποιος απέχει από τη διαδικασία, αυτή δεν μπλοκάρεται, αλλά συνεχίζει στο επόμενο στάδιο, χωρίς τη σύμπραξη του προηγούμενου. Επομένως, η διαδικασία πλέον θα ολοκληρωθεί είτε συμμετέχουν, είτε όχι, οι ενδιαφερόμενοι-εμπλεκόμενοι!
4. Με την τροπολογία συνδέουν το θέμα της αξιολόγησης απευθείας με τη δυνατότητα συμμετοχής στη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων. Ουσιαστικά, ο αξιολογητής που μπλοκάρει τη διαδικασία (υπαιτίως), δεν θα μπορεί να κριθεί για προϊστάμενος, ενώ ο αξιολογητής που του μπλοκάρουν τη διαδικασία οι κακοί υφιστάμενοι (ανυπαιτίως), θα μπορεί κάλλιστα να κριθεί!!  Αυτό θα βεβαιώνεται από τις δ/νσεις προσωπικού, που αναλαμβάνουν και επίσημα το ρόλο έκδοσης πιστοποιητικών φρονημάτων. Οι συμμορφούμενοι θα προάγονται, οι αντιρρησίες θα μένουν μια ζωή απλοί υπάλληλοι! Έτσι, με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: (α) τελειώνει επιτέλους η αξιολόγηση (των υπαλλήλων ασφαλώς όχι η 3^η της χώρας…) και (β) επιτυγχάνεται ο ολοκληρωτικός έλεγχος της Δημόσιας Διοίκησης, αφού προϊστάμενοι θα γίνουν μόνο όσοι συμμετέχουν στην αξιολόγηση και εν γένει συμμορφώνονται στις κυβερνητικές εντολές.
5. Θεωρώ ότι: η δυνατότητα χρήσης οποιουδήποτε εντύπου χωρίς την επίσημη και θεσμική διάθεση του ΕΤ, η ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης χωρίς τη συμμετοχή του αξιολογούμενου ή κάποιου αξιολογητή και τέλος η στέρηση της δυνατότητας συμμετοχής στις κρίσεις προϊσταμένων ως δυσανάλογη και εκδικητική κύρωση για τη μη συμμετοχή στη διαδικασία αξιολόγησης, είναι τα κρίσιμα στοιχεία που δίνουν την πρώτη ύλη για μια μελλοντική δικαστική προσφυγή.
6. Η δικαστική προσφυγή μπορεί να γίνει με αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ ή το Διοικητικό Εφετείο (κατά περίπτωση) κατά διοικητικών πράξεων: όπως π.χ. εγκυκλίου του Υπουργείου για εφαρμογή της ρύθμισης (αν και το ΣτΕ δέχεται ότι συνήθως αυτές στερούνται εκτελεστότητας και έτσι μπορεί να μην μπει στην ουσία…), ενδεικτικά κάποιας έκθεσης αξιολόγησης, αφού όμως προχωρήσει η διαδικασία χωρίς τη σύμπραξη κάποιου εμπλεκομένου (πιλοτικά), ή κατά της απόρριψης ενός υπαλλήλου στις κρίσεις προϊσταμένων, επειδή δεν συμμετείχε στην αξιολόγηση (αυτό είναι μελλοντικό, όχι για τώρα).

Θεωρώ ότι πρέπει οπωσδήποτε να συνταχθεί κάποια γνωμοδότηση από έναν Καθηγητή Νομικής Σχολής, που θα αναδεικνύει τα προβλήματα της ρύθμισης.

ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠ. ΠΕΡΠΑΤΑΡΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ

ΕΡΓΑΤΟΛΟΓΟΣ

www.perpataris.gr

Μετακίνηση «Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας Ζαχάρως»

			Πύργος 14-9-2017
			Αριθ. Πρωτ.: 155
ΠΡΟΣ: ΚΟΙΝ.:			Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδα email:  grafeio.pde@pde.gov.gr Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Ηλείας email: g.p.georgiopoulos@pde.gov.gr
ΘΕΜΑ :	Μετακίνηση «Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας Ζαχάρως»

κ. Περιφερειάρχα,

Έντονους προβληματισμούς έχει δημιουργήσει η εν κρυπτώ μεταφορά  του «Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας Ζαχάρως» από την Ζαχάρω στο Γιαννιτσοχώρι τόσο για την διαδικασία που ακολουθήθηκε όσο και για την σκοπιμότητα που αυτή εξυπηρετεί.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι:

1.      Δεν υπάρχει καμία απόφαση μονοπρόσωπου ή συλλογικού οργάνου διοίκησης που να έχει την σχετική αρμοδιότητα και να αποφασίζει για την μεταφορά της έδρας του Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας Ζαχάρως. Με μία αόρατη διαδικασία (την οποία ο κόσμος έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι) αλλοιώθηκε παρατύπως η εγκριμένη δομή της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διοικητικές ανάγκες της Υπηρεσίας.

2.      Ο σκοπός ύπαρξης των περιφερειακών υπηρεσιών είναι η βέλτιστη κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας και για την συγκεκριμένη περίπτωση η εξυπηρέτηση των αγροτών των περιοχών Ζαχάρως και Φιγαλείας.  Η μεταφορά του  Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας από το κέντρο της συγκεκριμένης περιοχής  ακριβώς στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας, χωρίς μάλιστα να υπάρχει στοιχειώδη συγκοινωνιακή σύνδεση, προφανώς δεν καλύπτει αυτή τη λογική. Η πρόσβαση για παράδειγμα ενός αγρότη από την Φιγαλεία στο Γιαννιτσοχώρι με συγκοινωνία είναι σχεδόν αδύνατη και έτσι κατ’ ουσίαν ακυρώνεται η ύπαρξη του Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας, αφού κάποιος πολύ πιο εύκολα έχει πρόσβαση πλέον στις  υπηρεσίες του Πύργου.

3.      Το κτίριο που στεγάζεται πλέον το «Κέντρο Αγροτικής Οικονομίας Ζαχάρως Γιαννιτσοχωρίου» δεν είναι γνωστό εάν πληροί τις απαιτήσεις που πρέπει να έχει ένα κτίριο που στεγάζει δημόσια υπηρεσία. Επιπλέον είναι άγνωστο από ποιον έχει επιλεγεί και με ποια διαδικασία, ώστε να αναλάβει και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτή την επιλογή του. Το γεγονός της δωρεάν παραχώρησης, δεν μπορεί να ακυρώνει το δικαίωμα της προσβασιμότητας του πολίτη, της καταλληλότητας για την χρήση που προορίζεται, της διασφάλισης κατάλληλων συνθηκών εργασίας και της ασφάλειας τόσο για το προσωπικό όσο και για τους πολίτες. Να σημειώσουμε ότι ο δωρεάν παραχωρημένος χώρος που στεγάζεται πλέον  το Κέντρο Αγροτικής Οικονομίας στο Γιαννιτσοχώρι είναι σε όροφο και ήδη συνάδελφος έχει τραυματισθεί κατά την προσπάθεια του να εισέλθει σε αυτόν.

4.      Επιχειρήματα του τύπου, ότι το κίνητρο για την μεταφορά του Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας από την Ζαχάρω στο Γιαννιτσοχώρι είναι η εξοικονόμηση πιστώσεων αφού ο χώρος παραχωρείται δωρεάν, προφανώς μόνο ως αστεία δικαιολογία μπορεί να αντιμετωπισθεί, αφενός γιατί σε αντίστοιχες περιπτώσεις δεν εξετάσθηκαν οι δυνατότητες δωρεάν παραχώρησης και αφετέρου η προσέγγιση στα ζητήματα του πρωτογενή τομέα δεν πρέπει να είναι μόνο λογιστική. Εξάλλου η πρόσφατη περίοδος που διανύσαμε και διανύουμε ακόμα, με την πληθώρα των χρηματοδοτήσεων σε «πολιτιστικές εκδηλώσεις» αναιρεί κάθε επιχείρημα τέτοιου είδους.

κ. Περιφερειάρχα,

Όπως γνωρίζετε οι υπηρεσίες έχουν αποψιλωθεί από προσωπικό, το σύνολο της κοινωνίας είναι σε βαθιά κρίση και δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχει η πολυτέλεια για την ανάπτυξη ψηφοθηρικών πολιτικών. Ο πρωτογενής τομέας έχει ανάγκη την ουσιαστική στήριξη της Περιφέρειας με πολιτικές πρωτοβουλίες που θα προστατέψουν την παραγωγή και θα ενισχύσουν τα εισοδήματα των αγροτών. Πρωτοβουλίες του τύπου μεταφέρω την μία υπηρεσία από την μια περιοχή στην άλλη χωρίς λόγο και αιτία όχι μόνο δεν βοηθάνε προς αυτή την κατεύθυνση αλλά προσθέτουν προβλήματα.

Σας καλούμε άμεσα να ακυρώσετε την μετακίνηση του  Κέντρου Αγροτικής Οικονομίας από την Ζαχάρω και σε καμία περίπτωση να μην αναλάβετε την πολιτική ευθύνη για πρωτοβουλίες που θέλουν να μετατρέψουν τις υπηρεσίες της Περιφέρειας σε συλλέκτες ψήφων.

Αναμένουμε τις δικές σας πρωτοβουλίες.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ανδρέας Ασημακόπουλος	Ο Γεν. Γραμματέας Θεόδωρος Τσίπας

Α.Δ.Ε.Δ.Υ.: Η κ. Γεροβασίλη νομοθετεί την απεργοσπασία

ΑΠΟΦΑΣΗ Εκτελεστικής Επιτροπής 08.09.2017

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!!!

Συνεχίζουμε την Απεργία-Αποχή

Η κ. Γεροβασίλη νομοθετεί την απεργοσπασία

Η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Όλγα Γεροβασίλη, αφού δεν μπόρεσε να κάμψει, παρά τις εκφοβιστικές της εγκυκλίους, την αντίσταση των εργαζομένων στην αξιολόγηση, αποφάσισε να νομοθετήσει την απεργοσπασία.

Καθίσταται, έτσι, η μοναδική Υπουργός μετά τη μεταπολίτευση και την ψήφιση του Ν. 1264/82 που νομοθετεί μέτρα κατά της απεργίας. Συγκεκριμένα, με τροπολογία που κατέθεσε αιφνιδιαστικά στη Βουλή, σε άσχετο νομοσχέδιο, ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση, αφού δεν δίνει τη δυνατότητα σε όσους δεν συμπληρώσουν τα φύλλα αξιολόγησης, -επειδή συμμετέχουν στην απεργία –αποχή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.- να συμμετέχουν στις κρίσεις των προϊσταμένων. Η κ. Γεροβασίλη ξέχασε, μόλις πήρε την υπουργική της καρέκλα, αυτά που χθες έλεγε για την αξιολόγηση του Ν. 4250/14 και το ότι τότε στήριζε και αυτή και το κόμμα της την απεργία – αποχή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. μπροστά στην νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, μετά την κατάθεση της τροπολογίας, αποφάσισε ο μ ό φ ω ν α τα εξής:

1. Καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συνεχίσουν με μεγαλύτερη ένταση την Απεργία – Αποχή από την αξιολόγηση.
2. Καλεί τις Ομοσπονδίες και τα Πρωτοβάθμια Σωματεία να πραγματοποιήσουν Συσκέψεις και Γενικές Συνελεύσεις, όπου κυρίαρχο θέμα θα είναι η συνέχιση της Απεργίας – Αποχής από την αξιολόγηση. Στις Συνελεύσεις αυτές θα συμμετέχουν και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και του Γενικού Συμβουλίου.
3. Συγκαλεί σύσκεψη Ομοσπονδιών την Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017, ώρα 11:00πμ στο ξενοδοχείο «Αμαλία» (Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 10).
4. Θα πραγματοποιήσει κινητοποίηση την ημέρα ψήφισης της τροπολογίας από τη Βουλή.

Οι εργαζόμενοι θα δώσουν για μία ακόμη φορά μαζικά και δυναμικά την απάντησή τους στην απεργοσπασία της κ. Γεροβασίλη και της Κυβέρνησης.

Η τρομοκρατία και οι εκβιασμοί ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Υποβολή αιτήματος εκπαίδευσης στο ΕΚΔΔΑ για τους υπαλλήλους της ΠΕ Ηλείας

			Πύργος  4-9-2017
			Αριθ. Πρωτ.: 154
ΠΡΟΣ:			1.      Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Λειτουργίας email: gd.eslit@pde.gov.gr
ΚΟΙΝ.:			1.      Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδα email:  grafeio.pde@pde.gov.gr 2.      Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Ηλείας email: g.p.georgiopoulos@pde.gov.gr 3.      Γραφείο Αντιπεριφερειάρχη Περιφερειακού Συντονισμού και Διοίκησης email: d.drivilas@pde.gov.gr 4.      Μέλη Συλλόγου
ΘΕΜΑ :	Υποβολή αιτήματος εκπαίδευσης στο ΕΚΔΔΑ για τους υπαλλήλους της ΠΕ Ηλείας

Σας γνωρίζουμε ότι μετά από αίτημα του Συλλόγου μας προς το ΕΚΔΔΑ μας αποδόθηκε ο ρόλος ως υπευθύνου για την υποβολή αιτημάτων για εκπαίδευση των υπαλλήλων μελών μας. Με την χρήση των κωδικών που μας αποδόθηκαν έγινε προσπάθεια υποβολής αιτήματος για την διεξαγωγή επιμορφωτικών σεμιναρίων στον Πύργο, μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας «Ηλεκτρονική υπηρεσία υποβολής αιτημάτων εκπαίδευσης για οργανωτικές μονάδες εκπαίδευσης», αλλά κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό επειδή η πόλη του Πύργου δεν περιλαμβάνεται στις πόλεις που το ΕΚΔΔΑ διεξάγει επιμορφωτικά σεμινάρια.

Έπειτα από τηλεφωνική μας επικοινωνία με στελέχη του ΙΝ.ΕΠ., μας γνωστοποιήθηκε ότι το αίτημά μας για να γίνει αποδεκτό, πρέπει να γίνει μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικής Λειτουργίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. 

            Κατόπιν αυτών και αφου σας ενημερώσουμε ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον των υπαλλήλων της ΠΕ Ηλείας, για τη διεξαγωγή των σεμιναρίων στην πόλη του Πύργου και ο εκτιμώμενος αριθμός των συμμετεχόντων είναι αρκετά μεγάλος, ζητούμε να προβείτε σε όλες εκείνες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να επιλεγεί η πόλη του Πύργου από το ΕΚΔΔΑ για την διεξαγωγή επιμορφωτικών σεμιναρίων καλύπτοντας έτσι την ανάγκη επιμόρφωσης των υπαλλήλων της ΠΕ Ηλείας τόσο σε γενικά όσο και ειδικότερα θέματα.

            Πιο συγκεκριμένα, ζητούμε την διεξαγωγή επιμορφωτικών σεμιναρίων στην πόλη του Πύργου που αφορούν τις κάτωθι θεματικές ενότητες:

1.      ΣΥΝΤΑΞΗ, ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

           (Θεματικός Κύκλος: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗ Δ.Δ.)

Η συγκεκριμένη θεματική ενότητα αφορά θέματα εκπαίδευσης του προσωπικού στους κανόνες τους οποίους συντάσσονται και εκδίδονται έγκυρα και πλήρη τα διοικητικά έγγραφα, στη γνώση της μορφής επικοινωνίας που χρησιμοποιεί η δημόσια διοίκηση στο καθημερινό της έργο. Επίσης οι εκπαιδευόμενοι θα γνωρίσουν ορθά τις διοικητικές διαδικασίες που συνδέονται και αφορούν στα διάφορα είδη εγγράφων. 

2.      ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

(Θεματικός Κύκλος: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗ Δ.Δ.)

Η συγκεκριμένη θεματική ενότητα αφορά θέματα εκπαίδευσης του προσωπικού στις πρακτικές εκείνες με τις οποίες θα ενδυναμωθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών και θα αποκλειστούν οι αμφισβητήσεις στην καθημερινή λειτουργία και δράση της δημόσιας διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης

3.      ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΜΕΛΕΤΩΝ, ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (Ν.4412/2016) 

          (Θεματικός Κύκλος: ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ)

Η συγκεκριμένη θεματική ενότητα αφορά θέματα εκπαίδευσης του προσωπικού στις αλλαγές που έχουν επέλθει από το νέο νόμο στην ανάθεση προμηθειών και υπηρεσιών, στις βασικές αλλαγές στις δημόσιες συμβάσεις, στα νέα όρια αναθέσεων, στην ισχύ των νέων διατάξεων και τις διαφοροποιήσεις με τον προηγούμενο. Επίσης διαπιστώνεται η ανάγκη ενίσχυσης ως προς την ενημέρωση και εκπαίδευση των υπαλλήλων σχετικά με την ερμηνεία και εφαρμογή των νεοεισαχθεισών εννοιών του Νόμου, και τη διευκρίνιση των κυριότερων σημείων εφαρμογής του.

      Παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες και είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση και συνεργασία.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ανδρέας Ασημακόπουλος	Ο Γεν. Γραμματέας Θεόδωρος Τσίπας