Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2020

ΟΣΥΑΠΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ


   Ο.Σ.Υ.Α.Π.Ε.
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
Δ/νση: Λ. Συγγρού 80-88, 7ος όροφος
www.osyape.gr

τηλ. προέδρου: 6932442294 – τηλ. γραμματέα: 6977504710





                                            Αθήνα 27/1/2020                     

                                          Αριθμ. Πρωτ.:30



ΝΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΕΙ                                             Η ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ



Το σχέδιο νόμου για την «ασφαλιστική μεταρρύθμιση», που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί ένα νέο προμελετημένο έγκλημα σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης, αποτελεί  συνέχεια και εμβάθυνση της αντιασφαλιστικής πολιτικής όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων με "κορωνίδα" τον νόμο Κατρούγκαλου 4387/2016.

Διαχρονικά ψηφίστηκαν απ’ όλες τις κυβερνήσεις αρκετοί ασφαλιστικοί νόμοι. Όλες οι κυβερνήσεις έλεγαν ότι σώζουν τις συντάξεις και το Ασφαλιστικό Σύστημα κι η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση έλεγε ότι θα τους καταργήσει σαν γίνει κυβέρνηση… Αυτό γίνεται και σήμερα…

Αν και προεκλογικά διακήρυττε η ΝΔ ότι θα καταργήσει τον νόμο Κατρούγκαλου, τώρα όχι μόνο δεν τον αλλάζει, αλλά έρχεται να τον θωρακίσει και να τον εφαρμόσει με πιο επιθετικό τρόπο, προσθέτοντας και νέες αντιασφαλιστικές διατάξεις.

Φυσικό και αναμενόμενο θα έλεγε κανείς…, αφού η πολιτική της «δημοσιονομικής σταθερότητας», που αντιμετωπίζει την Κοινωνική Ασφάλιση ως «κόστος», συνδέεται με τις δεσμεύσεις για μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016 στο 13,4% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, καθώς και για μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στο 4,8% του ΑΕΠ, που από το 2025 θα καλύπτει μόνο το τμήμα της «εθνικής σύνταξης», δηλ. το πενιχρό επίδομα των 384 ευρώ μεικτά!!!



Με το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση συνεχίζοντας τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση:

ü  Ενσωματώνει όλες τις βασικές ρυθμίσεις όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

ü  Ενσωματώνει όλες τις μνημονιακές μειώσεις των συντάξεων κύριων και επικουρικών (ν. 3863/10-  4024/11 - 4051/12 - 4093/12), που μαζί με τις μειώσεις του ν. 4387/2016 μείωσαν τις συντάξεις από 20% έως 60%.

ü  Συνεχίζει με τον διαχωρισμό της σύνταξης σε Εθνική και ανταποδοτική, που οδηγεί στην παροχή μιας βασικής σύνταξης φτώχειας από το κράτος και στην απόσυρση της εγγύησής του από την ανταποδοτική σύνταξη.

ü  Το κράτος εγγυάται μόνο τα 384 ευρώ της «εθνικής σύνταξης» (για τουλάχιστον 20 χρόνια ασφάλισης και εισφορών) από τη γενική φορολογία. Τα υπόλοιπα, που είναι πληρωμένα με τον ιδρώτα και το αίμα, τις κρατήσεις μιας ζωής, θα μπορούν να κόβονται, να «κουρεύονται» για τις τράπεζες, να παίζονται στη ρουλέτα του χρηματιστηρίου και να χάνονται σε μια στιγμή, για να αυγαταίνουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

ü  Διατηρούνται τα κατακρεουργημένα εξευτελιστικά ποσοστά αναπλήρωσης του ν. Κατρούγκαλου (ν. 4387/16) για όσους έχουν έως 30 χρόνια δουλειάς (9.000 ένσημα), για την συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των ασφαλισμένων. Διατηρείται η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων που οδήγησε σε ποσοστά αναπλήρωσης κάτω από το 40% του συντάξιμου μισθού, από 80% περίπου που ήταν την προηγούμενη δεκαετία και οδηγεί με ακρίβεια στη μετατροπή των συντάξεων σε φιλοδώρημα, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης.

ü  Διατηρούνται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 για όλους, άντρες και γυναίκες (ή 62 με 40 χρόνια ασφάλισης!!!). Καμία εξαίρεση δεν υπάρχει για καμία κατηγορία εργαζομένων. Στο στόχο μπαίνουν ξανά τα ΒΑΕ.

ü  Σπρώχνονται εκτός του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος μεγάλες κατηγορίες νέων εργαζομένων που δουλεύουν με τους όρους τις ευελιξίας των χαμηλών μισθών, εποχικότητας και κινητικότητας, χωρίς ΣΣΕ, ρίχνοντας από τώρα τις παραγωγικές ηλικίες στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Ποιος εργαζόμενος θα έχει 30 και 40 χρόνια εργασίας;

ü  Συνεχίζεται ο υπολογισμός του συντάξιμου μισθού να αφορά το σύνολο των αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου και λογιστικά από το 2002 μέχρι την έξοδο από την εργασία, ενώ πριν κι από το νόμο Κατρούγκαλου ήταν η καλύτερη 5ετία της τελευταίας 10ετίας για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και η τελευταία πενταετία για τους δημόσιους υπαλλήλους.

ü  Παραμένει η κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης.

ü  Συνεχίζεται η κατάργηση των κατώτερων ορίων της σύνταξης.

ü  Διατηρείται η αφαίρεση της μιας «εθνικής» σύνταξης από τους διπλοασφαλισμένους.

ü  Σε εκτέλεση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας επιδιώκεται το «θάψιμο» των δικαστικών αξιώσεων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων που είχαν προσφύγει για τις περικοπές από το 2013 έως σήμερα, που σύμφωνα με υπολογισμούς ξεπερνούν τα 26 δισ. ευρώ!

ü  Το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) ενσωματώνεται στον ΕΦΚΑ κι ανοίγει έτσι ο δρόμος για την πλήρη κατάργησή του και την ολοκληρωτική λεηλασία των αποθεματικών του (7δις).

ü  Εφαρμόζονται πλήρως οι μειώσεις στις επικουρικές που έφτασαν το 50%, καθώς και στο εφάπαξ, όπου αθροιστικά οι περικοπές ξεπέρασαν το 40% και η νοητή κεφαλαιοποίηση  για τον υπολογισμό του συνολικού χρόνου ασφάλισης για τους ασφαλισμένους από 1-1-2014 και εντεύθεν. Καταργείται ο όποιος δημόσιος κοινωνικός χαρακτήρας της Ασφάλισης είχε απομείνει. Συνεχίζεται η εναρμόνιση του ασφαλιστικού συστήματος με την στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, ώστε να απαλλαχτούν σταδιακά το κράτος και οι μεγαλοεργοδότες από το λεγόμενο κόστος στην Κοινωνική Ασφάλιση, να μειωθεί το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος και να προωθηθεί η δημιουργία των τριών πυλώνων (σχέδιο Πινοσέτ) και το κεφαλαιοποιητικό σύστημα ξεκινώντας από τις επικουρικές συντάξεις.

ü  Διατηρεί τις απαράδεκτες ρυθμίσεις του ν. 4387/2016 για τις αναπηρικές συντάξεις, τις περικοπές στο οικογενειακό επίδομα.

ü  «Απαγορεύει» τις αυξήσεις στις συντάξεις μέχρι και το 2023 και μετά οι όποιες αυξήσεις θα δίνονται δεν θα είναι πάνω από τον δείκτη τιμών καταναλωτή.

ü  Διατηρείται η ρήτρα βιωσιμότητας των Ταμείων, καταδικάζοντας για τα επόμενα 50 χρόνια στη φτώχεια και την εξαθλίωση τους σημερινούς συνταξιούχους και τους σημερινούς εργαζόμενους – αυριανούς συνταξιούχους.

ü  Διατηρείται η διαχρονική λεηλασία στα Ασφαλιστικά Ταμεία (80 δις) και καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για επιστροφή των κλεμμένων, που έχουν γίνει τζάμπα επενδυτικό χρήμα για τους τραπεζίτες, καράβια για τους εφοπλιστές κ.α. Μόνο με το PSI το κούρεμα των Ταμείων του Σαμαρά – Βενιζέλου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κλάπηκαν 17,5 δις.

ü  Βάζουν πιο αποφασιστικά στο παιχνίδι τον ιδιωτικό Πυλώνα της Ασφάλισης, δηλαδή τις Ιδιωτικές Ασφαλιστικές Εταιρείες, προωθώντας το περίφημο μοντέλο των 3 πυλώνων (Εθνική Σύνταξη, Επαγγελματικά Ταμεία, Ιδιωτική Ασφάλιση), χρόνιος πόθος του ΣΕΒ, του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε.        

         

Όχι άλλες αυταπάτες με την προπαγάνδα τους



Δεν τσιμπάμε στα ψέματα και την κοροϊδία της κυβέρνησης που μιλάει για κάλυψη των απωλειών και για αυξήσεις στις συντάξεις.  Οι λεγόμενες αυξήσεις αφορούν πολύ μικρή μερίδα συνταξιούχων από τις διορθώσεις στις επικουρικές και τον συντελεστή αναπλήρωσής τους έχοντας πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης.

Πώς είναι δυνατόν να δοθούν αυξήσεις σε όλους τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους, όπως δήλωσε ο υπουργός Βρούτσης, τη στιγμή που στον Κρατικό Προϋπολογισμό και τον Προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ για το 2020, το κονδύλι (σε σχέση με το 2019) για τις Κύριες συντάξεις είναι μειωμένο κατά 155 εκατομμύρια € και για τις Επικουρικές μειωμένο κατά 71 εκατομμύρια €;

    

     Με τον νέο τρόπο υπολογισμού των συντάξεων το ψαλίδι θα πέσει βαρύ τόσο σε παλιούς όσο και σε νέους συνταξιούχους. Κανένας δεν πρέπει να παρασυρθεί από την επιστροφή ενός ελάχιστου μέρους σε μία μικρή κατηγορία συνταξιούχων, που είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να δώσει με δικαστικές αποφάσεις. Στους παλιούς συνταξιούχους η "προσωπική διαφορά" διατηρείται. Η "προσωπική διαφορά" όμως δεν είναι σύνταξη. Σήμερα δίνεται – αύριο κόβεται. Το 2020 χιλιάδες μικροσυνταξιούχοι θα δουν μείωση του εισοδήματός του από την κατάργηση του ΕΚΑΣ και από την κατάργηση του φιλοδωρήματος-ψίχουλα που δινόταν κι ας μην μιλήσουμε για τις αυξήσεις στις τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης, τιμολόγια ΔΕΗ κλπ.

Το Ασφαλιστικό δεν είναι μόνο η σύνταξη.

    Σκόπιμα η κυβέρνηση, τα κυρίαρχα ΜΜΕ και τα αστικά κόμματα επικεντρώνουν τη συζήτηση μόνο στο ύψος των συντάξεων και στα λεγόμενα ποσοστά αναπλήρωσης.

Κρύβουν ότι η Ασφάλιση συνδέεται άρρηκτα με μια σειρά παραμέτρους, στις οποίες η επίθεση καλά κρατεί. Κρύβουν ότι η Κοινωνική Ασφάλιση εμπεριέχει: τον εργάσιμο χρόνο και τον μισθό, την ανασφάλιστη εργασία,  την κατάργηση των Β.Α.Ε. και την κατά 5 χρόνια αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την προστασία της μητρότητας, του παιδιού και της οικογένειας, τις κάθε είδους άδειες, την υγεία και την πρόνοια, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την κατάργηση 2.500 ιατρικών εξετάσεων που ήταν δωρεάν, την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς,  την προστασία των Ατόμων με Αναπηρία και πολλά άλλα. Φυσικά, αναπόσπαστο τμήμα της Κοινωνικής Ασφάλισης είναι η σύνταξη, η φροντίδα και οι παροχές στους απόμαχους της δουλειάς.

Όλα αυτά τσακίζονται, όλα αυτά επιδιώκουν να τα μετατρέψουν σε καθαρά ατομική υπόθεση!

     Για εμάς η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι λογιστικό ζήτημα, αφορά συνολικά τις ζωές μας, τον κόπο και τον ιδρώτα μας για όλο μας το εργασιακό βίο! Αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική κατάκτηση του αιώνα που μας πέρασε και γι’ αυτό η ανατροπή της είναι αιτία πολέμου.



Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Κυβέρνηση και εργοδοσία θέλουν να αντικαταστήσουν τα δημόσια ασφαλιστικά συστήματα με ιδιωτικά και αμιγώς κεφαλαιοποιητικά συστήματα. Να αντικαταστήσουν την κρατική δέσμευση για συγκεκριμένες παροχές στο τέλος του εργάσιμου βίου με το τζογάρισμα των εισφορών των ασφαλισμένων χωρίς καμία εγγύηση. Να συρρικνώσουν ακόμα περισσότερο την χρηματοδότηση από την εργοδοσία και το κράτος της (η οποία έτσι κι αλλιώς προκύπτει από τον μόχθο των εργαζομένων) και να περιορίσουν ακόμα περισσότερο - σε ένα ελάχιστο επίπεδο προνοιακού επιδόματος πείνας - το ύψος της δημόσιας σύνταξης.

Επιδιώκουν να απαλλαγούν κράτος και εργοδότες από την υποχρέωση καταβολής εισφορών, να απαλλαγεί οριστικά το δημόσιο και από την τυπική εξασφάλιση της χορήγησης επικουρικής σύνταξης, να δώσουν τις εισφορές στους ιδιώτες για να κερδοσκοπήσουν τζογάροντας τα χρήματα των εργαζομένων. Επιδιώκουν να προωθήσουν την ίδρυση και ενίσχυση των Επαγγελματικών Ταμείων, Ταμείων δηλ. που λειτουργούν με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, όπου ξέρεις τι δίνεις, αλλά όχι τι θα πάρεις…. Ήδη η εμπειρία των 4 επικουρικών Επαγγελματικών Ταμείων που υπάρχουν δείχνει με την τεράστια μείωση συντάξεων και παροχών, το τι περιμένει τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, δείχνει το τζογάρισμα των εισφορών. Γι αυτό εξάλλου και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει συμφωνήσει με τον ΣΕΒ στην ίδρυση Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου!!!

Και μπορεί το "ξήλωμα του πουλόβερ" να ξεκινά από τις επικουρικές συντάξεις, ωστόσο στόχος είναι η επέκταση της ιδιωτικοποίησης στο σύνολο της Δημόσιας Ασφάλισης. Στο επίκεντρο βρίσκεται το χτύπημα του ίδιου του πυρήνα της Κοινωνικής Ασφάλισης, με τη μετατροπή της Ασφάλισης σε αυστηρά ατομική υπόθεση.

Απαίτησή μας είναι η Δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση.



Έχουμε υποχρέωση να παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην Κοινωνική Ασφάλιση. Να μην τσιμπήσουμε στη βρώμικη προπαγάνδα όσων θέλουν να μας πείσουν ότι είναι «τελειωμένη υπόθεση», ότι οι νέοι εργαζόμενοι και οι επόμενες γενιές δεν πρόκειται να πάρουν σύνταξη, όσων θέλουν να μας σπρώξουν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές.  Η λογική του «τίποτα δεν αλλάζει», του «ό,τι και να γίνει τα μέτρα θα περάσουν», του «έτσι κι αλλιώς δε θα πάρουμε σύνταξη» δεν μας ταιριάζει. Είναι λογική βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης που μας θέλει απογοητευμένους, ηττοπαθείς, να δεχόμαστε με σκυμμένο κεφάλι τους σχεδιασμούς της. Έχουμε τη δύναμη να τους σταματήσουμε. Αν ορθώσουμε τείχος αντίστασης και αγώνα μπορούμε να βάλουμε εμπόδια στα σχέδιά τους.

Έχουμε υποχρέωση να παλέψουμε για δημόσια υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, για  επαναφορά όλων των απωλειών που υπέστησαν οι συντάξεις (μνημονιακές μειώσεις, επανυπολογισμός, 13η 14η σύνταξη κλπ), να παλέψουμε ενάντια στους επιχειρηματικούς ομίλους που θέλουν να βάζουν στον κουμπαρά τους τα δισεκατομμύρια ευρώ των ασφαλιστικών μας εισφορών.

Έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε τους αγώνες των προηγούμενων γενιών. Δεν ξεχνάμε ότι η Κοινωνική Ασφάλιση κατακτήθηκε από τους εργαζόμενους με σκληρούς αγώνες.

Το σχέδιο της κυβέρνησης για οριστική διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης δεν πρέπει να περάσει.

Δυναμώνουμε τη φωνή μας. Δυναμώνουμε τους αγώνες μας.

Διεκδικούμε:

·         Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα - κουρεμένα αποθεματικά των Ταμείων με  ανακεφαλαιοποίησή τους.

·         Να πληρώσουν το κράτος και επιχειρηματικοί όμιλοι.  Καμία μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των επιχειρήσεων, που θα σημάνει νέα μείωση του μισθού του εργαζόμενου στο τμήμα που πηγαίνει για τη σύνταξη και την Υγεία και απαλλαγή της μεγαλοεργοδοσίας.

·         Πλήρη αποκατάσταση όλων των περικοπών,  μαζί και της 13ης και 14ης σύνταξης.

·         Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, στη βάση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και όχι με συνθήκες του προηγούμενου αιώνα, δουλειάς σε άθλιες συνθήκες ως τα βαθιά γεράματα. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατώτερη κύρια σύνταξη 600 ευρώ, κατώτερο μισθό 751 ευρώ.

·         Να αποδοθούν άμεσα χωρίς προαπαιτούμενα, όσα παράνομα και αυθαίρετα έχουν παρακρατηθεί σε  κύριες - επικουρικές συντάξεις.

·         Άμεση καταβολή κύριων και επικουρικών συντάξεων σε όσους εκκρεμεί η καταβολή τους. Εφάπαξ και επικουρικές να αποδίδονται ανεξάρτητα από την έκδοση της οριστικής απόφασης της κύριας σύνταξης.  Άμεση πρόσληψη προσωπικού στα Ασφαλιστικά Ταμεία.

·         Άμεση χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό για κάλυψη όλων των αναγκών των δημόσιων δομών. Δωρεάν παροχή όλων των ιατρικών και εξεταστικών επισκέψεων, της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής αγωγής.

·         Επαναλειτουργία όλων των δομών Υγείας που έκλεισαν και  των μονάδων που καταργήθηκαν. Άμεση πρόσληψη του αναγκαίου ιατρικού, παραϊατρικού και βοηθητικού προσωπικού.

·         Κατάργηση των κρατήσεων για την υγεία στις κύριες και επικουρικές συντάξεις.

·         Μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες. Με 5 χρόνια λιγότερης δουλειάς για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.



Καμία αναμονή, τώρα πρέπει να σημάνει ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!



Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας πήρε απόφαση για απεργιακή κινητοποίηση, μαζί με τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που χρειάζεται να προσδιοριστεί έτσι, ώστε να δοθεί δυνατότητα κλιμάκωσης του αγώνα.

Καλεί την ΑΔΕΔΥ να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης για απεργιακή κινητοποίηση, ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση.

Καλεί όλους τους πρωτοβάθμιους Συλλόγους – μέλη της ΟΣΥΑΠΕ να προχωρήσουν σε ενημερωτικές Συνελεύσεις – συγκεντρώσεις κλπ, ώστε να σημάνει συναγερμός, για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στην επίθεση με καθολική συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ και στις κάθε μορφής κινητοποιήσεις!

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019

ΣΥΠΑ: 22 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1927, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ







ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ
ΑΤΤΙΚΗΣ
Λ. Συγγρού 80-88, ΤΚ:11741 Αθήνα
https:// syllogospatt.wordpress.com
τηλ. προέδρου: 6932442294
τηλ. γραμματέα: 6972820724

                                           Αθήνα  23- 12 -2019
                                    Αρ. Πρωτ.: 322

22 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1927, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΖΗΤΩΝΤΑΣ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΙΡΑ – ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Χρονιάρες μέρες που είναι, πρέπει να θυμόμαστε εκτός από τα έθιμα και τις γιορτές και όσα συνδέονται με αυτές…
Και αυτά τα Χριστούγεννα, οι δημόσιοι υπάλληλοι βιώνουμε την κατάργηση του Δώρου Χριστουγέννων, του 13ου μισθού μας, θυμόμαστε τις κυβερνήσεις που μας το αφαίρεσαν, τις ευθύνες, τις σκοπιμότητες και την επιχειρηματολογία τους, που επαναλαμβάνεται…
Θυμόμαστε τους αγώνες των εργαζομένων των προηγούμενων γενιών, που κατατέθηκαν στο δρόμο της διεκδίκησής του.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 20ού, μετά την εμφάνιση του οργανωμένου εργατικού κινήματος, η διεκδίκηση Δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων μπήκε στα αιτήματα των εργαζομένων, κυρίως στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως ηλεκτρικού ρεύματος, σιδηρόδρομοι κ.ά., που ήταν τότε ιδιωτικές.
Τον Μάρτη του 1924, για πρώτη φορά οι συνδικαλιστές της Ομοσπονδίας Ηλεκτροτεχνιτών, στην οποία ανήκαν σιδηροδρομικοί, εργαζόμενοι στο φωταέριο κ.ά., ζήτησαν να «λάβουν τα καθιερωμένα κατ’ έτος 15 ημερομίσθια ως Πασχαλινόν επίδομα» και τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους «ζήτησαν την πληρωμήν επ’ ευκαιρία των εορτών, ενός πλήρους μισθού μετά των επιδομάτων…».
Από τον επόμενο χρόνο, το 1925 η καταβολή 13ου μισθού γίνεται αίτημα και των δημοσίων υπαλλήλων, που η κατάστασή τους ήταν απελπιστική, καθώς οι μισθοί τους ήταν πενιχροί και οι ανατιμήσεις σχεδόν καθημερινές.
Σαν χθες, στις 22 Δεκέμβρη, το 1927, οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα, απεργούσαν, ζητώντας την καταβολή ενός ολόκληρου μισθού για τις γιορτές των Χριστουγέννων (Δώρο Χριστουγέννων). Και δεν ήταν η μόνη απεργιακή κινητοποίηση…
Μέχρι την κατάκτηση του Δώρου Χριστουγέννων, τον Α.Ν. του 1946 και την νομοθετική του θεσμοθέτηση το 1951, ο δρόμος ήταν μακρύς…
Απεργίες, στάσεις εργασίας, κινητοποιήσεις τυπογράφων, σιδηροδρομικών, ναυτεργατών, υπαλλήλων των ΤΤΤ, ηλεκτροτεχνιτών, συντονισμένοι αγώνες, «ομαδικές παρουσιάσεις στους υπουργούς» των  δημοσίων υπαλλήλων, διώξεις,  εργατοϋπαλληλικοί αγώνες δεκαετιών, μέχρι να κατακτηθούν οι 13ος & 14 μισθός.
Και τότε οι εργαζόμενοι συναντούσαν από τις αστικές κυβερνήσεις και τους εργοδότες  «κλειστές πόρτες» στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους.
«Δεν τίθεται ζήτημα χορηγήσεως 13ου μισθού προς τους δημοσίους υπαλλήλους» απαντούσε το 1925 ο υφυπουργός Οικονομικών.
Διαχρονικά η δικαιολογία κοινή & επαναλαμβανόμενη«διότι τα οικονομικά της χώρας δεν επιτρέπουν την δημιουργίαν νέων δαπανών»…

Τα επόμενα χρόνια έγιναν πολλές προσπάθειες να περικοπούν οι 13ος & 14 μισθός ή να μη δοθούν. Η μείωση του λεγόμενου «μισθολογικού» και «μη μισθολογικού κόστους ήταν και είναι στην πρώτη γραμμή…
Στις 6 Αυγούστου 2009, με την έναρξη της καπιταλιστικής κρίσης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ (Καραμανλή) την κατάργηση των Δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων, όπως και του επιδόματος της καλοκαιρινής άδειας. Στις 3 Μαρτίου 2010, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (Παπανδρέου) ανακοινώσε πακέτο μέτρων για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, στο οποίο περιλάμβανε και την περικοπή κατά 30% των επιδομάτων Πάσχα, Χριστουγέννων και αδείας στο Δημόσιο. Λίγο αργότερα, με τους μνημονιακούς νόμους  ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ κλπ προχωρούν στην αντικατάσταση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων με επίδομα 500 ευρώ, σε όλους όσοι οι αποδοχές έφταναν μέχρι 3.000 ευρώ και πλήρη κατάργηση των δύο μισθών, για μεγαλύτερες αποδοχές, καθώς και σε αντίστοιχες μειώσεις στους συνταξιούχους. Το 2012, με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 (ν.4093/2012), που ψήφισε η κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ κατάργησε ότι είχε απομείνει από τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας για τους δημόσιους υπάλληλους και όλους τους συνταξιούχους.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι στοχοποιήθηκαν για την οικονομική κατάσταση της χώρας, δικαιώματα, μισθοί και κατακτήσεις ενοχοποιήθηκαν για το χρέος και την καπιταλιστική κρίση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.
Η δικαστική διεκδίκηση των απωλειών σε μισθούς και συντάξεις ξαναπαρουσιάστηκε για άλλη μια φορά ως λύση στη «φτώχεια».
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε στο ακέραιο την κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού και με το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ και μετά την επιστροφή στην «κανονικότητα», αφήνοντας άθικτο το αντεργατικό μνημονιακό οπλοστάσιο και στην... «μεταμνημονιακή» περίοδο, ακριβώς γιατί αυτό απαιτούν η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.
Η δε «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη έκρινε με την Απόφαση του ΣΤΕ συνταγματικές τις περικοπές, επιβεβαιώνοντας στην πραγματικότητα ότι η ανάκτηση των τεράστιων απωλειών των εργαζομένων από την επίθεση της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι ζήτημα που θα κριθεί στους δρόμους, στην ενίσχυση της πάλης απέναντι στην πολιτική στήριξης του κεφαλαίου, απέναντι στην απατηλή λογική του «μικρότερου κακού» και της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων».
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η λύση βρίσκεται στα χέρια μας. Βρίσκεται στον πολιτικό, ταξικό, λαϊκό αγώνα.
Η διεκδίκηση της κάλυψης των μισθολογικών απωλειών, η διεκδίκηση για δημόσια κοινωνική ασφάλιση, για ζωή με δικαιώματα πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε Σωματείου, κάθε εργαζόμενου.
Κανείς συμβιβασμός με την λογική, ότι έγινε – έγινε, ούτε με τις αυταπάτες ότι η όποια ανάκαμψη της οικονομίας θα φέρει πίσω απώλειες, μισθούς και δικαιώματα.
Μόνη λύση είναι η συσπείρωση στα Συνδικάτα, ο οργανωμένος αγώνας για την ανατροπή κάθε αντεργατικής πολιτικής.

Για το Δ.Σ.